getuigenis

Ik kon niet mee op schoolreis. Ik kon niet meepraten. Ik voelde me vaak aan de kant gezet.

Elke dag bereiken ons verhalen tonen aan hoe waardevol Robin kan zijn. Spontane getuigenis van Frank (fictieve naam ivm privacy):

“… En inderdaad, ik herinner me nog als de dag van vandaag niet te hebben kunnen deelnemen aan schoolreizen of andere schoolprojecten omdat mijn ouders het niet zo breed hadden. Er niet uitgebreid over kunnen meepraten of gewoonweg “erbij horen”…

Zelf leg je u daar uiteraard wel bij neer, want opgroeien in een gezin van vijf kinderen deed onszelf wel beseffen dat we niet al onze dromen gerealiseerd konden zien… wat niet wegneemt dat anderen daar weinig of geen begrip voor hadden en ik me vaak toch wel aan de kant gezet heb gevoeld…

Zovele jaren later is alles uiteindelijk nog wel goed gekomen, maar toch, zulke herinneringen laten je niet los, of zoals je zelf zegt, eenieder van ons is ooit wel eens Robin geweest.

Elk kind zou zonder zorgen moeten kunnen dromen en kansen krijgen, want de dromen van nu zijn de doelen van morgen 😊

Met vriendelijke groeten,”

 

Heb jij ook een verhaal? Deel het dan met ons.

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email
Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin